Hasretlik sürer. Kızının evinde kalan Nazime Yılmaz’ı oğlu Emin Yılmaz özler.

     Ayrılık ve hasret acısıyla Ana Özlemi adlı türküsünü yakar, söyler ve kendisine şiir olarak gönderir. Nazime Yılmaz şiiri okununca oğlunun hasretini anlar ve gurbetten döner.

Bu vesile ile bu türkü  de doğmuş olur. Aşık Emin Yılmaz türküsünde şöyle seslenir:  

Anam gurbet elde kendim sılada

Acele anamı  yollasan bacı

Her gün yemek yesem ekmeğim acı

Ne olur anamı  yollasan bacı

Ben öldüm bacı del oldum bacı 

Çocuklarım yollarına bakıyor

Anam evde ışığımı  yakıyor

Kış gelince çorabımı dokuyor

Acele anamı  yollasan bacı

Ben öldüm bacı del oldum bacı 

Zaten babam yoktur yaram kanıyor

Anasız ev veran olmuş sönüyor

Komşularım gelmiş beni kınıyor

Ne olur anamı  yollasan bacı

Ben öldüm bacı del oldum bacı 

AŞIK EMİN kurban olam yazara

İnsanların sonu gider mezara

Açtın yüreğime büyük bir yara

Ne olur anamı  yollasan bacı

Ben öldüm bacı del oldum bacı 

      Türküdeki acıyı, hasreti, kederi dinleyen Aşık Emin Yılmaz’ın anası  Nazime Yılmaz, kızıyla vedalaşarak ertesi gün oğlunun yanına döner ve bu hasret biter. 

Haber: Sait KÜÇÜK