“Cumhuriyet Güçbirliği nedir?”

Sordu bu soruyu babasına oğul..

Baba geriye yaslandı..

Çukurova’dan menevşeli deriiin bir nefes çekti..

Ciğerleri Konya ovasına yayıldı..

Ve gözlerine yaş yürüdü..

Bir damla yaş..

Kaçkar yarığı yanaklarından yuvarlanıp..

Ayder Yaylası’nda çimenlendi.. Yeşil yeşil..

Çoruh Aras’ın omuzuna dolandı..

Ve karışıp Kızılırmağa Ağrı’ya tırmandı!

Beşparmak, Ağrı’nın kar beyaz başını kaşıdı!

Bir “of” çekti..

Çamlıbel inledi!..

Gözleri mavilendi Van renginde..

Alt kirpikler vurdu kıyısına Karadeniz hırçınlığında..

Öteki kıyısını dövdü Marmara serinliğinde..

… Ve gözbebeğinde.. İzmir’de..

Çalkalandı zafer edasında!.

…/

“Bak oğul” dedi!

“Nizam bozulmayınca..

Nazım gelmez!”

Oğul yaslandı geriye bu kez..

“Seyid’i Yüzbinbaşı da yapsan çakıl kaldırmaz..

Karayılan solucan olup yuvasından çıkmaz..

Nene Hatun tarlaya, kocasına peynir götürmez.. su götürmez!

Çakırcalı dağa niye çıksın sıcak evinden?

Sarıkamış’ta neden donsun onüç yaşındaki genç?

Boğazlayan’da neden boğulsun koca Kaymakam?

Nazım neden ciğerini çürütsün yeşil Bursa’nın zindanında?

Neden Ahmet Arif hercai menekşenin gürül gürül dağlarını düşünsün mahpushanede?

Uzatmayayım oğul..

Vahdettin Abdullah bedeninde..

Damat Ferit Tayyip ruhunda gelmişse..

Medyası Ali Kemal olmuşsa memleketin..

Seyyid Onbaşı Hasan Atilla ruhunda çıktı Antalya’dan!..

Ve söküyor Hilmilerin ağır yıldızlarını yüzelli kilo ağırlığında..

Mehmet Tanrınnn kulu olmuyor Diyarbakır’da!
Biniyor arabasına Cumhuriyet’in!..

Sakalsız Diyab Ağa oluyor Bismil’de..

Ege ağır ağır dövüyor dizini bereketli toprağa!

Çakırcalı gibi kol açıyor

Karadeniz coşuyor..

Rumeli Arif’in Şen türkülerini akıtıyor kanlıca deryalara!..

Bak!

Bozlak yükseliyor Anadolu’nun içinden!

Kulak ver Doğu’ya Kafkasların akerdion sesleri geliyor!

Urfalı Nezif’in atının kişnemesini duy!

Memleket birleşiyor oğul..

Dağ kopuyor, deniz yarılıyor..

Tepelerden koşanları gör..

İzmir Samsun oluyor..

Tüm arabalar, kamyonlar, tırlar, taksiler..

Bandırma oluyor oğul..

Halk kucaklaşıyor oğul..

Büyük gürültüyü duy!

Silivri yıkılıyor!

Çatlıyor duvarlar..

Tozu- dumanı, sisi gör oğul..

Bak başı Ağrı gibi beyaz..

Gözleri ege kadar mavi… bir adam çıkıyor!

Gör oğul gör!

Memleket kenetleniyor!

Cumhuriyet ayağa kalkıyor!

Ege geliyor..

İzmir geliyor..

Karadeniz, Trakya, Güney, Kuzey birleşiyor..

Görgüsüzlerin, doyumsuzların bavulları yollara saçılıyor..

Altın düşüyor, para düşüyor..

İpekten gömlek düşüyor..

Çeşmenin altın kıranatası düşüyor!.

Kaçıyorlar oğul..

Halk altınlara basıyor, dolarlara tükürüyor..

Eğilip kimse almıyor oğul..

Halk öhüm öhüm üksürüyor..

Balgam söküyor..

İçini ciğerini, dağlarını ovasını temizliyor..

Ve tükürüyor koşanların arkasına..

Sel oluyor.. balgam balgam

Ve Balgat tepesinden iniyor Ankara’ya!

Cumyuriyet birleşiyor..

Halk birleşiyor..

Bayram sabahı oluyor her yan!

Çarşı şenleniyor, Pazar şenleniyor..

Ardahan Edirne’nin omuzuna uzatıyor elini..

Sinop Kıbrıs’la kucaklaşıyor!

Diyarbakır’ın karpuz bohçasına Trabzon balık sarıyor!

İzmir Samsun oluyor!

Samsun Taç’ını İzmir’e veriyor!”

Görmüyor musun oğul?!..