Kars Dolunay Derneği'nden Engelsiz Yaşam Önerileri!

Kars Dolunay Derneği'nden Engelsiz Yaşam Önerileri!

Kars Dolunay Derneği Başkanı Dr. Bahattin Şeker, engellilerin yaşam koşullarının iyileştirilmesi için yaşadıkları mekanların sağlığa uygun hale getirilmesi gerektiğini söyledi. Engellilerin yaşadıkları evlerinde engelli tuvaletinden, banyosuna varana kadar tüm ihtiyaçlarının giderilmesi noktasında alt yapı çalışmalarının yapılması gerektiğine de dikkat çekti.

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı bünyesinde yer alan Ulusal Engelliler Veritabanı (ÖZVERİ) bazı kamu kurum ve kuruluşlarına herhangi bir sebepten dolayı başvurmuş engelli bireylerin verilerinin derlenmesi ile oluşmakta. ÖZVERİ’de kayıtlı, adresi ve Engelli Sağlık Kurulu Rapor bilgisi bilinen engelli kişilerin sayısı 2012 verilerine göre şöyle:

Görme: 216.077

İşitme: 156.573

Dil ve Konuşma: 37.494

Ortopedik: 321.895

Zihinsel: 482.361

Ruhsal ve Duygusal: 176.475

Süreğen Hastalıklar: 808.335

Buna göre ülke genelindeki engelli kadın sayısı 672.172, engelli Erkek sayısı ise 887.041’dir

Yaşlara göre dağılım ise şöyle:

00-07: 87.315

08-14: 186.614

15-21: 144.386

22-28: 143.100

29-35: 145.201

36-42: 140.953

43-49: 129.649

50-56: 107.683

57-63: 103.382

64-70: 93.108

71-77: 93.000

77+:184.830

Türkiye İş Kurumu resmi internet sitesinden alınan verilere göre de; 2012 yılı Kasım ayı itibari ile kamu kurumlarında ve özel sektörde engelli kotasında istihdam edilen 32.347 engelli işçi bulunmakta.

Kars Dolunay Derneği de bu alanda önemli çalışmalara imza atmakta. Dernek bünyesinde Faruk Ocak Başkanlığında kurulan Engelliler Birim Başkanlığı hem ildeki engellilerin ihtiyaçlarının karşılanmasında ön ayak oluyor hem de sosyal ve kültürel etkinliklerle bu analda hizmet veriyor.

Kars Dolunay Derneği Başkanı Dr. Bahattin Şeker de son günlerde ulusal medyada yer alan “Annenin engelli kızını okula götürüp getirmesi” haberleri üzerine Esenyazı köyünde giderek İnanğaç ailesini ziyaret etti. Aile fertleriyle gören Şeker, ilk olarak fedakar anneye övgüler yağdırdı ve Anne Naciye İnanğaç’a, “Gerçekten eli öpülesi annesiniz. Sizi hürmet için geldim” diyerek takdir etti. Şeker, “Ben gerçekten sizin gibi anneyle çok gururlandım. Çocukları okula gitmek isteyen, engelli olduğu için götüremeyen insanlar vardı. Ama çok güzel bir tevafuk olmuş. Sizin habercilere bizim böyle sorunumuz var demeden, habercilerin de bunu alması ayriyeten medyanın gerçekten bazı şeyleri böyle nokta atışı yaparak anlatmaya çalıştığını bir kez daha anlatmış oldu. Hürmetle önünüzde eğiliyorum. Elinizden öpüyorum. Allah sizin gibi anneleri eksik etmesin. Bir sürü insan çocuğunu aç bırakıyor. Tatile gidiyor. Örneklerini medyada takip ediyoruz. Sizlerin ise böylesine ulvi yaklaşımı herkesi sevindirmiştir.” diye konuştu.

Şeker, engelli çocukların fiziksel gelişimlerini de inceledi ve onlarla tek tek görüşerek önümüzdeki süreçte ne tür destek verileceğinin ön hazırlığını yaptı. Çocuklar için hastanelerden verilen raporları de inceleyen Şeker, çocukların sandalyeye bağlı kalmamaları ve sürekli kaslarını hareket ettirmeleri gerektiğinin de altını çizdi ve “Kolunda güç kaybı varsa akülü arabayı kullanması sıkıntılı olur. Akülü araba bunu kaldırır atar.” dedi.

Baba Faik İnanğaç, “Ben önceleri doktorlara gittim ve engeli aracı istedim fakat doktorlar rapor verdiler ve ‘kullanamaz’ dediler. Ben SYDV vakfına gittim. Bana orada ve devletin diğer kurumlarında çok yardımcı oldular. Ben hepsinden razıyım Allah onlardan razı olsun. Vakıf müdürü her zaman bizi takip ediyor.” dedi.

Baba Faik İnanğaç ayrıca, “3 ayda bir 700–750 TL alıyoruz. Ayağı ağıran bir kızım var. Annesi bazen sırtında götürüyor onu okula, bazen ben götürüyorum, bazen arkadaşları koluna girip götürüyorlar. Benim 3 tane çocuğum rahatsız. Birisinin beyninde biraz sorun var erkek çocuğumun. Okula gidiyor ama ne olduğunu bilmiyor. Kızlarımın ikisi de kas hastalığı var.  Hatice Narkoç. 11 yaşında. Diğeri de 22 yaşında. Eşim halamın kızıdır. 25 yıllık evliyim. 5 tane çocuğum var. 3 tanesi hasta. Bunlar doğuştan hastalar. Ben Çapa Hastanesine götürdüm. Gitmediğim yer kalmadı. Kas erimesi yok. Kaç defa ameliyata götürdüm. Ama ameliyat etmediler.” şeklinde konuştu.

TEK İSTEKLERİ MUTFAK, BANYO VE TUVALET

Baba Faik İnanğaç daha sonra şunları söyledi:

“Çocuklarım için sadece bir ev istiyorum. Tuvaletimiz yok. Ev yapacak durumum yok. Çocuklarımın kendilerinin gidip gelebileceği tuvalet, mutfak ve banyosu olan bir ev istiyorum. Biz çocuklarımıza düşkünüz. Ben var olana kadar ayakta durduğum sürece çocuklarımın her istediğini yaparım.”

13 yaşındaki Hatice İnanğaç da, “5. sınıfta okuyorum. Annem beni götüremediği zaman okula gidemedim. Doktor olmak istiyorum. Fen dersini çok seviyorum. Öğretmen olmak zor benim için. Onun için doktor olmak istiyorum. Evde otuyorum, televizyon izliyorum. Dışarıya çıkmakta çok zorlanıyorum. Evimizde tuvalet ve banyo olmasını istiyorum.”

22 yaşındaki Birgül İnanğaç ise, “Evde sürekli Televizyon izliyorum. Okula gitmedim. Okumayı istiyorum. Banyo, tuvalet ve mutfak istiyorum.” diye konuştu.

Eli öpülesi anne Naciye İnanğaç da şöyle konuştu:

“Hatice’yi bir yıla yakındır okula götürüp getiriyorum. Birgül’ü de bir iki yıl fizik tedaviye götürdüm arabayla. Hatice’yi de sırtımda okula götürü getiriyorum. Ben çocuklarımı seviyorum. Ben çocuklarıma bakıyorum. Allah devletten razı olsun. Allah yardımcıları olsun. Devlet olsa da olmasa da ben yine çocuklarıma bakıyorum. Annelik çok zor. Çocukların başına bir şey gelirse anne dayanamaz. Bizim banyomuz yok. Sobayı yakıp çocuklarıma banyo yaptırıyorum. Çocuklarım için banyo, tuvalet istiyorum.”